بنــــــــــــازم همت والای مــــــــــادر

به قـــــــربان قـــــــد و بالای مـــــادر

تن جـــــان و سر و پايم فــــــدا بـــــاد

بــــــــه راه صبر جـــــــانفرساي مادر

نمي رفتم به خــــواب راحت و خوش

نبــــــود از نغمه يي لالاي مـــــــــادر

فــروغش روشنايي بخش جانهــــاست

رخ همر جهـــــــــان آراي مــــــــادر

ادا نتوان كنـــــم حقش، اگــــــــــر سر

بريزم همچــــــو زر در پـــــــاي مادر

به كودك، بـــــوي مادر مـي دهد جان

نگيرد دايه هـــــرگز، جاي مـــــــــادر

همه شب دـــــيده گان من، بــــــود باز

كه باشد انـــــدر آن، مـــــاواي مـــادر

لبم را بوسه ها مــــــــــــي زد شبانگاه

لب شيــــرين شكـــــــــر زاي مـــــادر

مي عشق و وفـــــا، در كــام من ريخت

بـــــود اين مستي از صهباي مـــــــادر

مــــــرا با شيره ي جان، پرورش داد

دل پر مهــــــــــــر و پرغــوغاي مادر

نخستين حـــــــرف را، او يـاد من داد

منم يك قطره از در پــــاي مـــــــــادر

گلـم با آب مهر ش، چـون عجين گشت

بـــــــه سر باشد مرا، سوداي مـــــادر

نبي فـــــــــرموده انــــــدر شــــان مادر

كــــــه جنت هست، زيـــــــر پاي مادر

روز مادر را با 3روز تاخير به تمام مادران خوب ايراني از جمله مادر خودم تبريك عرض ميكنم.

 اميدوارم خداوند بزرگ و مهربان مرا هم از نعمت مادر بودن بي بهره نگرداند.

(آميــــن)

اگر گل بودم شاخه اي از وجودم را تقديم وجود عزيزت ميكردم اگر عشق بودم آهنگ دوست داشتن را برايت مينواختم

ولي افسوس كه نه بارانم نه اشك نه گل و نه عشق

اما هر چه هستم دوستت دارم

دنيا را برايت شاد شاد و شادي را برايت دنيا دنيا آرزومندم

چه زیباست به خاطره تو زیستن وبرای تو ماندن و به پای تو مردن

و به پای تو سوختن و چه تلخ و غم انگیز است دور از تو

و بدون تو زیستن و برای تو گریستن و به عشق و دنیای تو نرسیدن

ای کاش میدانستی بدون تو مرگ گواراترین زندگی است

بدون تو و دور از دستهای مهربان تو و به دور از قلب حساست

زندگی چه تلخ و نا شکیباست

تقدیم به تو ای عزیز و مهربان که آفتاب مهرت در آسمان دلم هرگز غروب نمیکند.

تا وقتی شکوفه های مـریـم میهمان شبستان قلبم باشند امیـــد جاری است.

در حضور خارها هم مي شود يک ياس بود

در هياهوي مترسک ها پر از احساس بود

دست در دست پرنده

بال در بال نسيم

ساقه هاي هرز اين بيشه ها را داس بود

کاش مي شد حرفي از "کاش مي شد"هم نبود

هرچه بود احساس بود و عشق بود و ياس بود

می خواهم پنجره رو باز كنم

و به تماشای آن پرستوی بشینم كه لانه محبت در روی درخت عشق من ساخت

ولی نمی دانم چرا پرستوی من كوچ كرد و دگر از آن نشانی نیست

وقتی كه در پشت پنجره می امدمو كودك احساسم رو به پیشوازه نوازشهایت می فرستادم

و از پشت در ختان امید سرك كشان به بازی آنها می نشستم

ولی حالا هر روز كودك احساسم به زیر آن درخت میاید ولی پرستوی من نیست

نمی دانم آن هم به جای مهاجرت كرده یا گرفتار طوفان نفرت شده

حال نمی دانم چه كنم ...

من هر روز پشت پنجره میایم و منتظر می نشینم

تا پرستوی محبتم بر روی درخت عشقم بیاید

تا من كودك احساسم رو به پیشوازش بفرستم

به امید آن روز زندگی می كنم

دوستداره همیشگی تو ...

خيلي سخته اون كه ميگفت واسه چشات ميميره،

بره و ديــــگه سراغـــــي از تو و نگــــــات نگيـــره،

خيلي سخـــــته توي پاييز با غريبي آشـــنا شي،

اما وقتي كه بهار شد يه جوري ازش جدا شـــي،

خيلي سخته كه دلي رو با نگات دزديده باشــي،

وسط راه اما از عشق يه كمي ترسيده باشــي،

خيلي سخته بري يك شب واسه چيدن ستـاره،

ولي تا رسيـدي اونجا ببيني روز شــــد دوباره...

به تو عادت دارم
مثل پروانه به آتش، مثل عابد به عبادت
و تو هر لحظه كه از من دوري،

من به ويرانگري فاصله مي انديشم
در كتاب احساس واژه فاصله يك فاجعه معنا شده است
تو توانايي آنرا داري كه به اين فاجعه پايان بخشي

View Raw Image">

View Raw Image">

مي خـــــوام از تو بنويســــــم

براي تو كه در تمام لحظاتم وجود داري

 خنده هـــايم براي توســــــت

 با تو بودن مرا شاد مي كند و بي تو بودن مرا گريان.

 تو با من هســــتي در حالي كه در كنـــارم نيستــي

 تو با مني چون در قلب منـي.

 قلــــبم را با دنيا عوض نمي كنــــم چون تو در آني

 و من تنها تو را دوستــت دارم

 كه سبزي مانند بهار ، استواري مانند كوه ،

 لطـــيفي مانند گـــل و رواني همچون دريا

شقايق، عشق من مثل رود ، جاری و زودگذر است

شقايق ، زندگی ام بی همدم و هميار است

شقايق ، دنيا برايم قفس است و عاشقی نيز برايم مثل رود زودگذر است

شقايق، اشكهايم پايان يافتنی نيست

شقايق، سرنوشت با من يكی نيست

شقايق، گذشته های شيرينم ماندنی نيست

شقايق ، تنهايی با من هم صدا ست با من غريبه نيست

شقايق، گلهای باغ زندگی ام باز شدنی نيست

شقايق ، تو گلی هميشه عاشق ، تو كه می دانی درد عاشقی را ، پس بدان كه عاشقی بدون درد نيست

شقايق، بدان كه من هم مثل همه عاشقم ، و مثل همه عاشقان درد من يكی دو تا نيست

شقايق ، درد من درد نيست ، يك دنيا غم و غصه عاشقی است

تا کی به تمنای وصال تو یگانه

اشکم شود از هر  مژده چون سیل روانه

خواهد به سر آید شب هجران تو یا نه

ای تیر غمت را دل عشاق نشانه

دلهای مشتاقان در انتظار مقدم کسی میتپد که شمع وجودش، محفل ارای بزم وجود است و دریای جودش ، روح بخش هر موجود،که بیمنه رزق الوری و بوجوده ثبتت الارض و السماء  

شیفتگانش هر بامداد،با یاد او سر از خواب بر میدارند و  شبانگاهان از هجر روی او، دیده دلدادگان شود.

یوسف گم گشته باز اید به کنعان غم مخور

کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

ای دل غم دیده حالت به شود دل بد مکن

وین سر شوریده باز اید به سامان غم مخور

*از فاطمــــه اکتفا به نامـــــــش نکنید *

* پیوسته توصــــــــــیف مقامش نکنید *

* هر کس که در او محبت زهرا نیست *

* علامــــه اگر هست سلامـــش نکنید *

ساحــــل امروز خموش اســــت

ماســــــه ها شسته و نمنــــاک

موج کف بر لب و دیوانه و مست

سوی من می آید و بر می گردد،

مرغ دل گرچه اسیر قفس است،

همره موج ندانم که چرا میخوانـد

مادر!امروز دلم شعر ترا میخوانـد

بر سر سنگ به نزدیکی آب،

مرغکــــــی گرم عبــــــادت،

سر یک پای ستاد ست، دعا میخواند،

پر این مرغ سپیـــد است، از رهـــــی

سینـــــه اش پا ک زکیــــن،

به چنین پاکی و خوبی به خدا مادرم است این،

از رهی دور رسیدست ومرا میخواند.

        پیـــــشاپــیش میلاد "فاطـــــــمه زهــــــــــرا" و "روز زن"

را به تــمام بانوان ایران زمین تبریک و تهنیت عرض میکنم.

عيد نوروز در شعر امام خمينى(ره)

باد نوروز وزيده است به كوه و صحرا

جامه عيد بپوشند، چه شاه و چه گدا

بلبل باغ جنان را نبود راه به دوست

نازم آن مطرب مجلس كه بود قبله نما

صوفى و عارف از اين باديه دور افتادند

جام مى گير ز مطرب،كه روى سوى صفا

همه در عيد به صحرا و گلستان بروند

من سرمست زميخانه كنم رو به خدا

عيد نوروز مبارك به غنى و درويش

يار دلدار! زبتخانه درى رابگشا

گرمرا ره به در پير خرابات دهى

به سروجان به سويش راه نوردم نه به پا

سالها در صف ارباب عمائم بودم

تا به دلدار رسيدم، نكنم باز خطا

درود بر تمام عاشقاني که راه عشق را پيمودند و

عشق را در سينه حبس کردند و حرمت آنرا نگه داشتند....

درود بر تمام عاشقاني که عشق را فهميدند و

از عشق به زيباييها رسيدند....

براي شکستن من يه اخم کافيه
نيازي به فريادت نيست

واسه اشک ريختنم سکوت تو کافيه
نيازي به قهر نيست

براي مردنم حرف رفتنت کافيه
نيازي به انجامش نيست ...

دست خودم نيست

اگر مي بيني عاشق تو هستم ، ديوانه تو هستم و تمام فكر و زندگي من تو شده اي

به خدا بدان كه اين دست خودم نيست!

اگر مي بيني چشمانم در بيشتر لحظات خيس است و دستانم سرد است و اگر مي بيني همه لحظه هاي دور از تو بودن اين همه سخت و پر از غم و غصه است بدان كه اين دست خودم نيست!

دست خودم نيست كه همه لحظه ها تو را در جلو چشمانم مي بينم  و به ياد تو مي باشم!

دست خودم نيست كه دوست دارم هميشه در كنارت باشم  ، دستانت را بگيرم ، بر لبانت بوسه بزنم و تو را در آغوش خودم بگيرم!

به خدا دست خودم نيست كه هر شب به آسمان نـــــــــگاه مي اندازم و

ستاره اي درخشان را مي بينم و به ياد تو مي افتم!

دست خودم نيست كه هر سحرگاه به انتظارت مي نشينم تا در آسمان

 دلم طلوعي دوباره داشته باشي.

به خدا بدان كه اين دست خودم نيست!

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،
بلکه نداشتن کسی است که الفبای دوست داشتن را برایت تکرار کند و تو از او رسم محبت بیاموزی .

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،
بلکه گذاشتن سدی در برابر رودی است که از چشمانت جاری است.

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،
بلکه پنهان کردن قلبی است که به اسفناک ترین حالت شکسته شده .

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،
بلکه نداشتن شانه های محکمی است که بتوانی به آن ها تکیه کنی و از غم زندگی برایش اشک بریزی .

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،
بلکه ناتمام ماندن قشنگترین داستان زندگی است که مجبوری آخرش را با جدائی به سرانجام رسانی .

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،
بلکه نداشتن یک همراه واقعی است که در سخت ترین شرایط همدم تو باشد .

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،
بلکه به دست فراموشی سپردن قشنگ ترین احساس زندگی است .

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست،
بلکه یخ بستن وجود آدم ها و بستن چشمها است.

با عشق دعا کن

اگر با کلمات دعا می کنی ، واژه هایت را از عشق پر کن

و آنها را از اعماق قلبت برای خدا بازگو کن

وقتی دعا می کنی از ته دل با وی سخن بگو

به پروردگارت نشان بده که حاضری

تمام وجودت را به پایش قربانی کن

راحت و ساده سخن بگو و بگذارتا قلبت هر چه را می خواهد به

حضرت دوست بگوید

چراغ دلت را روشن نگه دار!!!!!

عشق باید ماندگار باشد و شرط پابرجایی اش

این است که دائم به آن نیرو بخشی

یک چراغ نفتی تا آن زمان روشن می ماند که نفت ،

قطره قطره به آن برسد

وقتی هیچ نفتی نباشد ، هیچ نوری نیست و

زمانی فرا می رسد که معشوقت به تو می گوید:

" تو را نمی شناسم "

قطره های نفت چراغ عشق ما چیست؟

چیز هایی مانند لذت بردن از زندگی ، صبر، ساکت بودن،

به درد و دل دیگران گوش دادن و ..... .

خدا را در آن دور دست ها جستجو مکن.

او در درون توست

مواظب چراغ دلت باش تا او را ببینی

گویند درمان سوز عشق، وصال معشوق است

اما چون عاشق و معشوق یکی شوند

لفظ عشق می ماند و بس

شاگردي از استادش پرسيد: عشق چیست؟

استاد در جواب گفت:به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياور اما در هنگام عبور از گندم زار، به ياد داشته باش كه نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني!
شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتي طولاني برگشت.استاد پرسيد:چه آوردي؟ و شاگرد با حسرت جواب داد:هيچ! هر چه جلو ميرفتم، خوشه هاي پر پشت تر ميديدم و به اميد پيدا كردن پرپشت ترين، تا انتهاي گندم زار رفتم .

استاد گفت: عشق يعني همين!

شاگرد پرسيد: پس ازدواج چيست؟

استاد به سخن آمد كه:به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور اما به ياد داشته باش كه باز هم نمي تواني به عقب برگردي!

شاگرد رفت و پس از مدت كوتاهي با درختي برگشت. استاد پرسيد كه شاگرد را چه شد و او در جواب گفت:به جنگل رفتم و اولين درخت بلندي را كه ديدم، انتخاب كردم. ترسيدم كه اگر جلو بروم، باز هم دست خالي برگردم.

استاد باز گفت:ازدواج هم يعني همين.

خداحافظ همين حالا ،همين حالا كه من تنهـــــام

خداحافظ به شرطي كه بفهمي،تر شده چشمام

خداحافظ كمي غمگيـــن بــه ياد اون همه ترديد

بـــه ياد آسموني كــه منــو از چشم تو مي ديد

خداحافظ ...

خداحافظ ... همين حالا !

خداحافظ  تا 3 هفته ي ديگه

دوستـون دارم

من دختري خوشحال بودم؛ قبل از زماني كه بيايي

من ساده بودم مثل باران، سرشارازعشقي خدايي

با پونه ها همراز بودم، بر بال بلبل مي نشستم

با ياس هاي زرد خوشبو، اندوه خود را مي شكستم

هم بغض بودم با ستاره،وقتي به من چشمك نميزد

وقتي كه ساكت بود و آرام، آن ماه مغرور آن شب بد

وقتي دلم پر درد مي شد،پهلوي لانه مي نشستم

آهسته و آرام كم كم، بغض دلم را مي شكستم

تا اينكه يك روز امدي تو، پا روي قلب من نهادي

با چشمهاي آتشينت، صد ها هزاران وعده دادي

دستان گرم و ساده ام را، در دستهاي تو فشردم

دل اين دل بيچاره ام را، دست دلت راحت سپردم

اما تو خنديدي و رفتي، در قلب من چيزي فرو ريخت

از چشمهاي پر اميدم، يك قطره با جانم در آميخت

گفتي سفر تقدير من بود، از ابتدا بودم مسافر

از ابتداي عمر هستم، تا انتهاي عمر عابر

اميدوار اينجا نشستم، من ياوري ديگر ندارم

تا عمر دارم مطمئن باش، به ياد تو در انتظارم

چون موج سخت كوش،

چون صخره بردبار،

اندام كوهسان يكي مرد كارزار

مردي به نام عشق

از آنسوي آسمان

مي تازد وپيچد به دور دست،

تاريخ را عنان

تاريخ، مات مات

چموش لحظه ها ايستاده با شكيب،

آواي رعد گوش فلك را دهد نهيب

مهتاب در نظاره اين صحنه عجيب

يك نخل ديده است

او كوله بار خويش را،

در كنار چاه،

در زير نور ماه

بگذاشت بر زمين،

گويا ، ولي خموش

گوياي شعر ناب

شعر حماسه هاي شب و خلوت خدا،

مي گويد

از تزوير و دشنه ها

با جنگ مهربان

سرود زمين و ماه.

ميلاد مولاي موتقيان امام علي(ع) و روز پدر بر تمام مردان ايران زمين مبارك باد.

  از بهار پرسيدم عشق يعني چه ؟ گفت تازه شكفته ام هنوز نمي دانم.

از تابستان پرسيدم عشق يعني چه ؟ گفت فعلا در گرماي وجودش غرقم نمي دانم.

از پاييز پرسيدم عشق يعني چه ؟ گفت در هزار رنگ آن باخته ام نمي دانم.

از زمستان پرسيدم عشق يعني چه ؟ گفت سرد است وبي رنگ.

از مادرم پرسيدم عشق يعني چه ؟ گفت يعني هر كه در اين خانه است.

از پدرم پرسيدم عشق يعني چه ؟ گفت يعني تو.

از خواهرم پرسيدم عشق يعني چه ؟ گفت هنوز به آن نرسيده ام.

شبي از ماه پرسيدم عشق يعني چه ؟ شرمگين و خجل خود را در آغوش  آسمان پنهان كرد.

شبي ديگر باز از ماه پرسيدم كه عشق يعني چه ؟ ماه با چهره اي باز و خندان گفت يعني مهتاب. 

از خود عشق پرسيدم كه آخر عشق يعني چه ؟ با تبسمي گفت يعني مهر بي پايان به خالق هستي....

مثل همان لحظه اول عاشقی مان ٬ مثل همان نیمه شب عشق مرا دوست داشته باش عزیزم...

 مثل همان لحظه دیدارمان که مرا در آغوش خودت میفشردی

 و بر گونه ام بوسه ای میزدی دوست داشته باش...

 عزیزم مرا مثل آن لحظه ای که برای شنیدن صدایم و دیدن آن چشمهای سیاهم بی قراری میکردی دوست داشته باش...

 مرا دوست داشته باش مثل آن لحظه ای که چشمهای زیبایت را برایم خیس میکردی٬مثل آن لحظه ای که در زیر باران قدم میزدی و به یاد من ترانه عاشقی را زیر لب زمزمه میکردی ....

چه دلیست این دل من ؟ که ز تردی چو یک ساقه ی تاک به شتابی که تگرگ بشکند ساقه و از هم بدرد پیکر برگ یا به آسانی یک شاخه ی گل می شکند چه دلیست این دل من ؟

 دوست داشتن درست مثل ايستادن در سيمان خيس ميمونه

 که هر چه بيشتر توش بموني سخت تر جدا ميشي،

 و اگر هم بتوني ازش بيرون بياي حتما رد پات باقي ميمونه.

يه روز عشق و ديوانگی و محبت و فضولی و.... داشتن قايم موشک

بازی می کردند تا نوبت به ديونگی رسيد همه رو پيدا کرد اما هرچی

گشت اثری از عشق نبود فضولی متوجه شد که عشق پشت يک بوته گل سرخ قايم شده وديونگی رو خبر کرد و اونم يک خار بزرگ برداشت و تو بوته گل سرخ فرو کرد صدای فرياد عشق بلند شد وقتی همه به سراغش رفتن ديدن چشماش کور شده و ديونگی که خودشو مقصر ميدونست تصميم گرفت هميشه عشقو همراهی کنه و از اون روز به بعد وقتی عشق به سراغ معشوقش ميره بدی های اونو نمی بينه و ديونگی هميشه کنارشه